రైల్వే స్టేషన్లలోని కుళాయిల నుంచి వచ్చే నీరు ప్రతిచోటా మున్సిపల్ పైప్లైన్ల ద్వారానే రాదు. స్టేషన్ ఉన్న ప్రాంతం మరియు స్థానిక నీటి లభ్యతను బట్టి రైల్వే అధికారులు బోరు బావులు, నదులు, కాలువలు లేదా స్థానిక మున్సిపల్ సంస్థల నుంచి నీటిని సేకరిస్తారు.
సేకరించిన నీటిని నేరుగా ప్రయాణికులకు అందించరు. నీటి నాణ్యతను బట్టి వడపోత మరియు క్లోరినేషన్ (నీటిలోని క్రిములను చంపే రసాయన ప్రక్రియ) వంటి శుద్ధి పద్ధతులను చేపడతారు. ఇలా శుద్ధి చేసిన నీటిని నిల్వ ట్యాంకుల్లో ఉంచి, ప్రత్యేక పైప్లైన్ల ద్వారా వాటర్ కూలర్లు మరియు కుళాయిలకు పంపిస్తారు.
చాలామంది రైల్వే స్టేషన్లలోని ప్రతి నీటి కుళాయికి RO (నీటిలోని లవణాలను తొలగించే రివర్స్ ఆస్మోసిస్ పద్ధతి) వ్యవస్థ ఉంటుందని భావిస్తారు, కానీ అది నిజం కాదు. ప్రతి స్టేషన్లో RO ప్లాంట్లు ఉండవు. స్థానిక నీటి నాణ్యత మరియు అందుబాటులో ఉన్న సదుపాయాలను బట్టి ఫిల్ట్రేషన్ వంటి పద్ధతులను మాత్రమే ఉపయోగిస్తారు.
రైల్వే అధికారులు నీటి నాణ్యతను నిర్ధారించేందుకు కఠినమైన ప్రమాణాలను పాటిస్తారు. నీటిలో ఉండే pH (ఆమ్ల, క్షార గుణాల కొలత), TDS (నీటిలో కరిగిన ఘన పదార్థాల మొత్తం), టర్బిడిటీ (నీటి స్వచ్ఛత), కాఠిన్యం మరియు ఫ్లోరైడ్ వంటి రసాయన పరామితులతో పాటు సూక్ష్మజీవుల ఉనికిని కూడా పరీక్షించి, సురక్షితమైన నీటిని మాత్రమే సరఫరా చేస్తారు.
అయితే, స్టేషన్లలో నీరు తాగేటప్పుడు ప్రయాణికులు అప్రమత్తంగా ఉండటం మంచిది. వాటర్ కూలర్ నాజిల్ లేదా పరిసరాలు అపరిశుభ్రంగా ఉంటే జాగ్రత్త వహించాలి. వీలైతే ప్రయాణ సమయంలో సురక్షితమైన తాగునీటిని వెంట తీసుకెళ్లడం ఉత్తమం.
