మని జీవితంలో అత్యంత పెద్ద సందేహం "నేనెవరు?" అని. ప్రపంచంలోని దాదాపు అన్ని ఆధ్యాత్మిక ధర్మాలు, సంప్రదాయాలు ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం ఇస్తాయని రచయిత పేర్కొంటారు.
ఉదాహరణకి, రోజూ అద్దంలో చూసే శరీరాన్ని "నేను" అని భావిస్తాం. ఉద్యోగాన్ని, సంపాదించిన డబ్బును, పొందిన పదవిని కూడా మన గుర్తింపుగా తీసుకుంటాం. ఇవన్నీ "నేను" అనే భావనకు తోకలుగా అంటించుకుని, ఇతరుల ప్రశంస లేదా విమర్శకు మన శాంతి మారుతుంది.
అహంకారం అంటే గర్వం కాదు, "నేను ఈ శరీరం మాత్రమే" అనే నమ్మకం. ఈ అహంకారం వల్ల "నేను" గోడ ఎత్తు పెరుగుతుంది, తక్కువ లేదా ఎక్కువ అని పోలికలు మొదలవుతాయి, ఫలితంగా మనశ్శాంతి తగ్గిపోతుంది.
మనసు మంచి సేవకుడు, కానీ చెడు యజమాని అవుతుంది. ఒక మాట వింటే రోజంతా బాధపడుతుంది, ఒక ప్రశంసకు ఆకాశంలో విహరిస్తుంది, ఒక అపజయం వస్తే జీవితం అయిపోయిందనుకుంటుంది. అందుకే ఋషులు మనసును చంపమని కాదు, దాన్ని గమనించమని, అదుపులో ఉంచమని చెప్పారు.
రోజుకు పది నిమిషాలు ఫోన్ పక్కన పెట్టి, ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా ప్రశాంతంగా కూర్చొని, శ్వాసను జాగ్రత్తగా గమనిస్తే, మొదట్లో విసుగు వస్తుంది, తర్వాత ఆలోచనలు దూసుకొస్తాయి, చివరికి మనసు ప్రశాంతమవుతుంది. ఇది అసలు ప్రయాణం ప్రారంభం, "నీలో ఉన్న చైతన్యమే దైవం" అని భారతీయ ఆధ్యాత్మికత చెబుతుంది.
