వినాయక నిమజ్జన కార్యక్రమాల్లో భాగంగా కర్నూలు రూరల్ మండలానికి చెందిన శివమ్మ అస్వస్థతకు గురై మృతి చెందారు. మరోవైపు, నంద్యాల జిల్లా డోన్ పట్టణంలో గణేశ్ గౌడ్ అనే వ్యక్తి ఊరేగింపులో పాల్గొని ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత మరణించారు. ఈ రెండు మరణాలకు డీజే శబ్దమే కారణమని వైద్యులు ఇప్పటివరకు నిర్ధారించలేదు.
నివాస ప్రాంతాల్లో శబ్ద కాలుష్యాన్ని నియంత్రించడానికి ప్రభుత్వం కొన్ని ప్రమాణాలను నిర్ణయించింది. పగటి సమయంలో 55 డెసిబల్స్ (శబ్దాన్ని కొలిచే ప్రమాణం), రాత్రి సమయంలో 45 డెసిబల్స్ మించకూడదని నిబంధనలు ఉన్నాయి. ఆసుపత్రులు, విద్యాసంస్థలు, కోర్టుల వంటి సైలెన్స్ జోన్లలో (నిశ్శబ్ద ప్రాంతాలు) ఈ పరిమితులు ఇంకా తక్కువగా ఉంటాయి.
పండుగ ఉత్సాహంలో డీజే శబ్దాలను విపరీతంగా పెంచడం వల్ల వృద్ధులు, చిన్నపిల్లలు, రోగులు తీవ్ర ఇబ్బందులకు గురవుతున్నారు. ఒక వ్యక్తికి ఆనందంగా అనిపించే శబ్దం, పక్కనే ఉన్న రోగికి లేదా వృద్ధుడికి ప్రాణసంకటంగా మారవచ్చు. ఊరేగింపులు ఇళ్ల ముందు నుంచి వెళ్తున్నప్పుడు, బాధితులకు మరో చోటుకు వెళ్లే అవకాశం కూడా ఉండకపోవచ్చు.
ప్రతి గుండెపోటుకు లేదా ఆకస్మిక మరణానికి డీజే శబ్దాన్నే కారణంగా చెప్పడం వైద్యపరంగా సరైనది కాదు. అయితే, తీవ్రమైన శబ్దం, ఎక్కువసేపు ఉండే శారీరక శ్రమ, జనసమ్మర్థం, వేడి, ముందే ఉన్న ఆరోగ్య సమస్యలు అన్నీ కలిసినప్పుడు ప్రమాదాలు జరిగే అవకాశం ఉంది. ఇలాంటి ఘటనలు జరిగినప్పుడు అసలు కారణాన్ని వైద్యపరంగా విశ్లేషించాల్సిన అవసరం ఉంది.
పండుగ నిర్వాహకులు కేవలం ఊరేగింపును నిర్వహించడమే కాకుండా, బాధ్యతగా వ్యవహరించాలి. వృద్ధులు, అనారోగ్యంతో ఉన్నవారు, అంబులెన్స్ వెళ్లే దారి వంటి అంశాలను పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. శబ్దాన్ని తగ్గించడం లేదా సమయ పరిమితులు పాటించడం వల్ల పండుగ ఉద్దేశం దెబ్బతినదు, పైగా ఇతరుల ప్రశాంతతకు భంగం కలగదు.
నిజమైన భక్తిని నిరూపించుకోవడానికి డీజే శబ్దాలను పెంచాల్సిన అవసరం లేదు. పండుగలు మన సంస్కృతికి ప్రతిబింబాలు, కాబట్టి ఆనందంతో పాటు సామాజిక బాధ్యత కూడా ఉండాలి. ఎదుటి మనిషిని గుర్తుపెట్టుకుని, సంయమనంతో పండుగ జరుపుకోవడమే నిజమైన బాధ్యత అని నిర్వాహకులు గుర్తించాలి.
