ఇటీవల ఒక దళిత శాసనసభ్యుడిపై జరిగిన అవమానకర వ్యాఖ్యలకు నిరసనగా, దళిత నాయకులు డప్పులు వాయిస్తూ నిరసన తెలపడం చర్చనీయాంశమైంది. కుల వివక్షను వ్యతిరేకించే ఉద్యమాల్లో కూడా డప్పు కొట్టే పనిని కేవలం దళితులకే పరిమితం చేయడంపై ప్రశ్నలు తలెత్తుతున్నాయి. కులంతో సంబంధం లేకుండా ఎవరైనా డప్పు కొట్టేలా ప్రోత్సహించడమే నిజమైన ఆత్మావలోకనం అని వ్యాసకర్త అభిప్రాయపడ్డారు.
వేదాలు, మనుస్మృతి వంటి గ్రంథాల్లో వర్ణ వ్యవస్థ గురించి ఉన్న ప్రస్తావనలను ఆధునిక కాలానికి అన్వయించడంపై భిన్న వాదనలు ఉన్నాయి. మనుస్మృతి పదో అధ్యాయంలో శూద్రుల జీవనోపాధిని, సంపదను పరిమితం చేస్తూ రాసిన శ్లోకాలు నేటి రాజ్యాంగ సమాజంలో కొనసాగాలా అన్నది ప్రధాన ప్రశ్న. పురాతన సంప్రదాయం పేరుతో మానవ గౌరవానికి విరుద్ధమైన పద్ధతులను సమర్థించడం సరికాదని ఆయన పేర్కొన్నారు.
ప్రస్తుత కాలంలో బ్యూటీ పార్లర్లు, డ్రై క్లీనింగ్, హోటళ్లు, ఐటీ సంస్థలు వంటి రంగాల్లో కులంతో సంబంధం లేకుండా అందరూ పనిచేస్తున్నారు. కానీ సాంప్రదాయ కులవృత్తుల విషయంలో మాత్రం జన్మతః వచ్చిన బంధాన్ని ఎందుకు కాపాడాలని ఆయన ప్రశ్నించారు. వృత్తిని ఎంచుకునే స్వేచ్ఛ లేకపోవడం, విద్య, ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యం అందకపోవడం వల్ల ఇవి గౌరవప్రదమైన వృత్తులుగా కాకుండా అసమానతలను పెంచే సాధనాలుగా మారుతున్నాయి.
డాక్టర్ బి.ఆర్. అంబేద్కర్ హిందూ కోడ్ బిల్లు (హిందూ సమాజంలో మహిళలు, ఇతర వర్గాల హక్కుల కోసం తెచ్చిన చట్టం) ఆమోదం పొందకపోవడంతో 1951లో కేంద్ర మంత్రి పదవికి రాజీనామా చేశారు. కులం మనిషి అవకాశాలను ముందే నిర్ణయించే వ్యవస్థ అని ఆయన భావించారు. రిజర్వేషన్లు మాత్రమే విముక్తి కాదని, విద్య, ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యం, ఆస్తి, నైపుణ్యం వంటివి సామాజిక విముక్తికి అవసరమని అంబేద్కర్ ఆశయాలను గుర్తు చేశారు.
కులాన్ని రాజకీయ గుర్తింపుగా శాశ్వతం చేయడం కంటే, కులం నిర్ణయించే జీవితాన్ని ధ్వంసం చేయడమే అసలైన లక్ష్యం కావాలి. వృత్తి స్వేచ్ఛ, విద్య, ఆర్థిక సాధికారత ఉన్నప్పుడే నిజమైన సమానత్వం సాధ్యమవుతుంది. మనుస్మృతిని తగులబెట్టడం లేదా ఆరాధించడం కంటే, మనలో ఉన్న కుల వివక్షను తొలగించుకోవడమే నేటి యువత ముందున్న అసలైన పోరాటం.
