క్రికెట్ దేశంగా పేరొందిన భారత్లో ఫుట్బాల్ అభివృద్ధికి తగిన ప్రాధాన్యం లభించడం లేదు. ముంబైలో చారిత్రక నెవిల్లే డిసౌజా మైదానాన్ని కాన్వెన్షన్ సెంటర్గా మార్చే ప్రతిపాదనకు వ్యతిరేకంగా వేలాది మంది ప్రజలు ఉద్యమించారు. అదే విధంగా గువాహటిలో జనతా భవన్ ఆటస్థలాన్ని పార్కింగ్ స్థలంగా మార్చకుండా కాపాడేందుకు ప్రజలు ముందుకు వచ్చారు.
ఈ సంఘటనలు దేశవ్యాప్తంగా ఆటస్థలాలు క్రమంగా కనుమరుగవుతున్న వాస్తవాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. ఒక ఫుట్బాల్ మైదానం నష్టపోవడం అంటే వేలాది మంది యువకుల కలలు కోల్పోవడమే. క్రొయేషియా, ఐస్లాండ్ లాంటి దేశాలు తమ యువతను శిక్షణా వ్యవస్థల ద్వారా ప్రపంచస్థాయి ఆటగాళ్లుగా తీర్చిదిద్దుకున్నాయి.
జపాన్, జర్మనీ వంటి దేశాలు దశాబ్దాలుగా పాఠశాల స్థాయి పోటీలు, అకాడమీలు, కోచ్లపై పెట్టుబడి పెట్టాయి. ఫలితంగా వారు నిరంతరం ప్రపంచస్థాయి ఆటగాళ్లను తయారు చేస్తున్నారు. భారత్లో గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో శిక్షణా వ్యవస్థ బలహీనంగా ఉండటం, ఫిఫా ప్రమాణాల మైదానాల కొరత వంటి సమస్యలు ఫుట్బాల్ అభివృద్ధికి అడ్డుపడుతున్నాయి. ఫుట్బాల్ అనేది ఒంటరి క్రీడ కాదు. మైదానాలు, సహచర ఆటగాళ్లు, కోచ్లు, పోటీలు కలిసి ఆటగాళ్లను తీర్చిదిద్దుతాయి.
