అమెరికాలో ఆదాయ పన్ను విధానం 1913కు ముందు లేదు. ఆ సమయంలో ప్రభుత్వం ప్రధానంగా దిగుమతి పన్నులు, వాణిజ్య సుంకాల ద్వారా నిధులను సేకరించేది. అమెరికా రాజ్యాంగంలోని 16వ సవరణ తర్వాతే ఫెడరల్ ఆదాయ పన్ను అమలులోకి వచ్చింది.
ప్రారంభంలో ఈ పన్నును కేవలం ధనికులపై మాత్రమే విధించేవారు. అత్యధిక ఆదాయం ఉన్నవారికి మాత్రమే ఇది వర్తించడంతో, సాధారణ ప్రజలు దీనిని సమర్థించారు. అయితే, కాలక్రమేణా పన్ను రేట్లు పెరగడం, నిబంధనలు మారడంతో ఈ భారం క్రమంగా మధ్యతరగతి ఉద్యోగులకు కూడా విస్తరించింది.
ఆదాయం పొందే మార్గాలను బట్టి పన్ను ప్రభావం మారుతుందని ఆర్థిక నిపుణులు చెబుతున్నారు. జీతంపై ఆధారపడే ఉద్యోగులకు నేరుగా పన్ను విధిస్తారు. కానీ, వ్యాపారాలు లేదా పెట్టుబడుల ద్వారా ఆదాయం పొందే వారికి ఖర్చుల తగ్గింపు, ఆస్తుల విలువ తగ్గింపు వంటి పన్ను ప్రయోజనాలు లభిస్తాయి. తన సెక్రటరీ కంటే తాను తక్కువ పన్ను రేటు చెల్లిస్తున్నానని వారెన్ బఫెట్ స్వయంగా చెప్పడం ఈ వ్యత్యాసానికి నిదర్శనం.
ప్రభుత్వాలు రోడ్లు, విద్య, వైద్యం వంటి ప్రజా సేవలకు ఆదాయ పన్ను ద్వారా నిధులను సమకూర్చుకుంటాయి. సంపాదనతో పాటు ఆర్థిక నియమాలను అర్థం చేసుకోవడం, పెట్టుబడుల గురించి అవగాహన పెంచుకోవడం ఆర్థికంగా ఎదగడానికి అవసరమని ఈ చరిత్ర స్పష్టం చేస్తోంది.
