1947 ఆగస్టు 15న 565 సంస్థానాలుగా ఉన్న భారత్, నేడు ప్రపంచంలోనే వేగంగా ఎదుగుతున్న ఆర్థిక వ్యవస్థల్లో ఒకటిగా నిలిచింది. ఆహార ధాన్యాల కొరతతో ఇబ్బంది పడిన దేశం, ఇప్పుడు ఎగుమతి చేసే స్థాయికి చేరుకుంది. ప్రపంచంలోనే మూడవ అతిపెద్ద స్టార్టప్ నెట్వర్క్ను కలిగి ఉండటం దేశ ప్రగతికి నిదర్శనం.
ఆరోగ్య రంగంలో సగటు ఆయుఃప్రమాణం 71.5 ఏళ్లకు పెరగగా, నవజాత శిశు మరణాల రేటు 146 నుంచి 17కి తగ్గింది. ఒకప్పుడు అత్యధిక పోలియో కేసులున్న భారత్, ఇప్పుడు ఆ వ్యాధిని పూర్తిగా నిర్మూలించింది. పేదరికం కూడా 60 శాతం నుంచి 12 శాతం లోపుకు పడిపోయింది.
అయితే, సంపద కొద్దిమంది చేతుల్లోనే కేంద్రీకృతం కావడంతో ధనిక-పేద వ్యత్యాసం పెరుగుతోంది. విద్యా రంగంలో నాణ్యత లోపించడం, ప్రభుత్వాలు విద్యకు జీడీపీలో 6 శాతం కేటాయించాలన్న కొఠారి కమిషన్ (1964-66) వంటి సిఫార్సులను అమలు చేయకపోవడం యువత ఉపాధి అవకాశాలను దెబ్బతీస్తోంది. మహిళలపై నేరాలు, జెండర్ వివక్షను అరికట్టడంలో కూడా దేశం ఇంకా వెనకబడే ఉంది.
నీట్ (NEET - వైద్య విద్య ప్రవేశ పరీక్ష) ప్రశ్నపత్రాల లీకేజీ వంటి ఘటనలు యువతలో ఉన్న అసహనాన్ని బయటపెట్టాయి. కష్టపడే తత్వం ఉన్న యువతకు సరైన ఉపాధి, నాణ్యమైన విద్యను అందించే దిశగా పాలకులు వివేకంతో నిర్ణయాలు తీసుకున్నప్పుడే దేశం నిజమైన పురోగతి సాధిస్తుందని నిపుణులు చెబుతున్నారు.
