రెండున్నరేళ్ల వయసులో పిల్లలు చిన్న విషయాలకు ఏడుస్తూ, నేలపై పడుకుని మారాం చేస్తూ ఉండడం సహజమైన దశ. ఈ వయసులో పిల్లలు తమ స్వతంత్రతను ప్రదర్శించాలనుకుంటారు, కానీ భావాలను మాటల్లో చెప్పుకోలేకపోవడం వల్ల ఏడుపు, కోపం, మారాం లాంటి ప్రవర్తనలు కనిపిస్తాయి. నిపుణులు దీనిని 'టెరిబుల్ టూస్' అని పిలుస్తారు.
ఈ దశలో పిల్లల భావోద్వేగాలు బలంగా ఉంటాయి, కానీ వాటిని నియంత్రించే మెదడు భాగం ఇంకా పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందలేదు. ఇష్టమైన బొమ్మ ఇవ్వకపోవడం, టీవీ ఆపేయడం, పార్క్ నుంచి ఇంటికి తీసుకురావడం, తల్లి కొద్దిసేపు కనిపించకపోవడం వంటి సందర్భాల్లో వారు నిరాశను ఏడుపుగా వ్యక్తపరుస్తారు.
తల్లిదండ్రులు ప్రశాంతంగా ఉండాలి. పిల్లవాడి భావాన్ని అర్థం చేసుకుని, 'నీకు ఆ బొమ్మ కావాలని ఉంది కదా' అని చెప్పడం వల్ల వాడికి అర్థం కావడం ప్రారంభమవుతుంది. ఏడుస్తున్నప్పుడు కోరిక తీర్చకూడదు — ఇలా చేస్తే ఏడుపు ఒక పద్ధతిగా అలవాటు అవుతుంది. పిల్లవాడు నేలపై పడితే గాయపడకుండా చూసుకోవాలి, కానీ వాదించకూడదు.
టాంట్రమ్ ముగిసిన తర్వాత మాత్రమే వివరించాలి. నిద్ర, ఆహారం, శారీరక చలనం, మొబైల్ ఉపయోగం పరిమితం చేయడం, తల్లిదండ్రులతో ప్రత్యేక సమయం గడపడం వల్ల ఇలాంటి ప్రవర్తనలు తగ్గుతాయి. చిన్న ఎంపికలు ఇవ్వడం కూడా పిల్లల్లో నియంత్రణ భావనను పెంచుతుంది.
రోజుకు అనేకసార్లు టాంట్రమ్స్ రావడం, ఇరవై నిమిషాల కంటే ఎక్కువ కొనసాగడం, తనను తాను గాయపరుచుకోవడం, మాటల అభివృద్ధి ఆలస్యం, కళ్లలోకి చూడకపోవడం, ఇతర పిల్లలతో కలవకపోవడం లాంటి లక్షణాలు నాలుగేళ్ల తర్వాత కొనసాగితే వైద్యుడిని లేదా పిల్లల మనస్తత్వ విశేషజ్ఞుడిని సంప్రదించాలి. ఇది పిల్లవాడు అల్లరి చేస్తున్నాడని కాదు, భావోద్వేగాలను నేర్చుకుంటున్నాడని గుర్తుంచుకోవాలి.
